Declaratio Independentiæ Americana

IN CONVENTU UNANIMI DELEGATORUM Civitatum Foederatarum Americae
IV Nonas Iulias, Anno Domini MDCCLXXVI

Cum in humanarum rerum cursu fiat interdum, ut populus alter ab altero dissolvat vincula, quibus inter se coniuncti sunt, atque inter nationes terrarum potestates sibi pares et separatas obtineat, ad quas Leges Naturae et Dei Naturae eum ius habere concedunt, decet inter hominum opiniones congruas causam illius discessus aperte exponi.

Tenemus has veritates esse per se manifestas: omnes homines aequales creari; eos a Creatore suo quibusdam iuribus inalienabilibus esse donatos; inter haec numerari Vitam, Libertatem, et Felicitatem persequendam.

Ad haec iura tuenda instituta sunt inter homines gubernationes, quae legitimam auctoritatem a consensu gubernatorum deducunt. Quotiescumque autem quaelibet gubernatio istis finibus adversetur, populo ius est eam mutare aut abolere, atque novam formare, talibus principiis innixam, talique forma potestatum ordinatam, ut eis aptissima videatur ad salutem et felicitatem securandas.

Prudentia sane suadet, ut leges diu constitutae levibus et transitoriis causis non mutentur; et proinde tota experientia docuit, homines potius mala tolerare—dum tolerabilia sunt—quam formas gubernationis abolere, ad quas assueverunt. Sed cum series iniuriarum atque usurpationum semper in idem tendat, ad absolutum despotismum reducere, ius est, immo officium, populi, talem gubernationem reicere, et novas securitatis praesides futuros constituere.

Talis fuit patientia harum Colonarum; talis est nunc necessitas, quae eas compellit ut priores gubernationes mutent. Historia praesentis Regis Britanniae est historia iniuriarum et usurpationum multiplicium, quae omnes directam habent intentionem—nos in tyrannidem redigere. Quod ad comprobationem huius, facta ipsa, mundo candide proposita, sufficiant.

(Editor: The list of grievances has been omitted.)

Nos igitur, Repraesentantes Civitatum Foederatarum Americae, in Conventu Generali congregati, appellationem ad Deum supremum, testem sinceritatis nostrae, facientes, auctoritate boni populi harum Colonarum, sollemniter promulgamus ac declaramus:

Has Foederatas Colonias esse et iure debere esse Libres et Independentes Civitates; ab omni fidelitate erga Coronam Britannicam absolutas; omneque inter eas et Regnum Britannicum politicum vinculum dissolutum.

Ut liberae et independentes civitates, plenum habent ius bellum gerendi, pacem componendi, foedera contrahendi, commercia instituendi, et omnia alia acta et negotia faciendi, quae Civitates iure faciunt.

Et ad huius Declarationis confirmationem, mutua fide, nos ipsos, fortunas nostras, et sacrum honorem nostrum invicem obligamus.

DEI BENEVOLENTIA FAVENTE.

 

DECLARATIO INDEPENDENTIAE

IN CONVENTU GENERALI
IV NONAS IULIAS, ANNO DOMINI MDCCLXXVI

Quum in rerum humanarum cursu contingat, ut populus aliquis necessitate coactus vincula politica, quibus cum alio coniunctus fuit, dissolvat, atque inter terrarum potestates locum separatam et aequalem, ad quem eum naturae leges et naturae Deus vocant, sibi vindicet; honestus erga humani generis opiniones respectus postulat, ut causas separationis exponat.

Has veritates per se notas esse censemus, omnes homines aequales creari; eos a Creatore suo quibusdam iuribus inalienabilibus donari; in quibus sunt Vita, Libertas, et Felicitatis appetitus.

Ad haec iura tuenda, inter homines instituta sunt imperia, quae iustas suas potestates e consensu gubernatorum accipiunt. Quotiescunque aliqua imperii forma his finibus adversatur, populo ius est eam mutare aut abolere, atque novum imperium constituere, tali fundamento innixum, talique forma potestatis ordinatum, quae ad salutem ac felicitatem tuendam aptissima videatur.

Prudentia quidem dictat, ut imperia diu constituta levibus causis non mutentur; et experientia docuit homines procliviores esse ad mala toleranda, dum tolerabilia sunt, quam ad consuetas formas abolendas. At ubi diuturna iniuriarum et usurpationum series, eodem semper consilio directa, consilium patefacit ad absolutum despotismum eos redigendi, ius est, immo officium, tale imperium abicere, novasque futurae securitatis praesides constituere.

Talis fuit harum Colonarum patientia; talisque nunc necessitas, quae eas ad pristinas gubernationis formas mutandas cogit.

Historia praesentis Britanniae Regis est historia iniuriarum et usurpationum repetitarum, quae omnes ad absolutam tyrannidem in has Colonias constituendam spectant.

Quod ut probetur, facta mundo candido proponantur.

(Sequitur longus iniuriarum catalogus.)

Nos igitur, Civitatum Foederatarum Americae Repraesentantes, in Conventu Generali congregati, ad Supremum Mundi Iudicem de consiliorum nostrorum rectitudine appellantes, auctoritate boni populi harum Colonarum, sollemniter edicimus ac declaramus:

Has Colonias Foederatas esse, et iure debere esse, Civitates Liberae et Independentes; easque ab omni in Britannicam Coronam fidelitate absolutas esse, omneque vinculum politicum inter ipsas et Britannicum Imperium penitus dissolutum.

Atque ut Civitates Liberae et Independentes, plenam habere potestatem bellum gerendi, pacem componendi, foedera contrahendi, commercia constituendi, et omnia alia faciendi, quae Civitates Independentes iure facere possunt.

Et ad huius Declarationis confirmationem, firma Divinae Providentiae fiducia innixi, nos invicem obligamus vitam, fortunas, et sacrum honorem nostrum.